blog*spot
--> >>>blind-sided<<<


16

Thursday, March 24, 2005

Something to ponder upon (Heard it from CSI last night. Quite interesting. Go on, read it. It won't hurt):

You will never know what you are looking for until you find it... or lost it...
Quite true...


--x--

Lost to a Page in a Dictionary


Kasama 'to dun sa e-mail nung shiftee ng Behsci blk. 8 ata. Interesting thought... Take a look...

"If you would give your soul to save someone, give an ounce of blood to keep them from sadness and take your life before you considering living without them, that is not love. It is something more, for love already has a place in the dictionary, it has been defined as: 'strong affection, warm attachment, to cherish'. By trying to describe it, we have limited its meaning, devalued it. So I shall not say 'love' because love is no longer what I feel, it is something more, grander, deeper, all consuming, and more profound, but this feeling has no name, and let us not try to name or define it, because I wish not another feeling to be lost to the arrogance of the human race, a species who thinks they can decipher everything, I do not wish this emotion to be lost to a page in a dictionary." (simulacrum_slx001@yahoo.com)

--x--

The Candle


Someone passed this story to me through E-mail. This will give you goosebumps and make you think a little.

The Candle

Diane, a young university student, was home for the summer.
She had gone to visit some friends one evening and time passed quickly as each shared their various experiences of the past year.
She ended up staying longer than planned, and had to walk home alone.
She wasn't afraid because it was a small town, and she lived only a few blocks away.
As she walked along under the tall elm trees, Diane asked God to keep her safe from harm and danger.

When she reached the alley, which was a short-cut to her house, she decided to take it. However, halfway down the alley, she noticed a man standing at the end as though he were waiting for her.
She became uneasy and began to pray, asking for God's protection.
Instantly, a comforting feeling of quietness and security wrapped around her, she felt as though someone was walking with her.
When she reached the end of the alley, she walked right past the man and arrived home safely.

The following day, she read in the newspaper that a young girl had been raped in the same alley just twenty minutes after she had been there.
Feeling overwhelmed by this tragedy and the fact that it could have been her, she began to weep.
Thanking the Lord for her safety and to help this young woman, she decided to go to the police station.
She felt she could recognize the man, so she told them her story.
The police asked her if she would be willing to look at a lineup to see if she could identify him.
She agreed and immediately pointed out the man she had seen in the alley the night before.
When the man was told he had been identified, he immediately broke down and confessed.

The officer thanked Diane for her bravery and asked if there was anything they could do for her.
She asked if they would ask the man one question.
Diane was curious as to why he had not attacked her.
When the policeman asked him, he answered: "Because she wasn't alone. She had two tall men walking on either side of her."

Moral of the story: Don't underestimate the power of Prayer! Gives you goosebumps, doesn't it!

--x--

How's and However's

Wednesday, March 23, 2005

How do you do it?
How do you get into people's life and make them love you as if nothing else matters?
How did you make sure this time it's my life?
How do you make me attracted to you without you doing anything special?
How do reason become of no importance when it comes to you?

How come I saw you amongst anyone?
How come you singled yourself out of the crowd?
However did you catch my attention?

How can I see you everyday as someone new?
How can you make me laugh without even trying to do so?
How can you make me wait for in fact I don't want to?
How can you make me do things I normally won't do?
How can you make me say things I don't like to say?
How can you make everything ok even if it's not?

How do I endure pain if it means being with you?
How do you scare away my fears?
How do you wipe my tears dry?
How do you make me smile?
How do you make my heart beat faster every time you're around?
How do you take my exhaustion away?

How can you make me like your talking?
How can you make me like your choice of words?
How can you make me like your walking?
How can you make me like your singing out of tune?
How can you make me like your mannerisms?
How can you make me like your clothing?
How can you make me like your nagging?
How can you make me like your shouting?
How can you make me like your hitting?
How can you just make me like you so much?

How can you make me shut up?
How can you make me listen?
How can you do it?
How can you do things no one else could?

I can ask how's and however's forever
But however things are
I can care less
'Cause what's important is
Things are the way they're supposed to be

So, anyway, how can you make me fall in love with you everyday?

(para kay dhin. happy monthsary!)



--x--

Dhin


DhiN,

2 months, 2 months have passed. Parang kailan lang, hindi natin alam kung saan tayo pupunta, saan tayo magsisimula at kung ano ang ituturing natin sa isa't isa. 2 months, parang ang bilis kung tutuusin, pero ang tagal nito kung tayo ang tatanungin 'di ba? Sino bang mag-aakalang aabot tayo ng 2 buwan?

Nung unang buwan, puro saya. 'Pag magkasama tayo, 'pag magkatext, laging masaya. Tawanan nga lang tayo ng tawanan e. Kahit 'di kita ksama, makikita ko na lang ang sarili ko na nakangiti. Mukha nga akong tanga pero walang makapagbabago ng katotohanan na masaya ako at nandyan ka.

Marami akong bagong nalalaman tungkol sa'yo sa t'wing magkakasama tayo. 'Yung takot ko sa maiwang tayo lang dalawa, nawawala 'pag kasama na kita. Kakahiwalay pa lang natin, hinahanap ko na tocy ko. Minsan nga, maaamoy kita, lilingon ako, pero wala ka naman. Mangingiti na lang din ako, muntik na akong maadik.

Kapag minumura mo ako, gustung gusto ko 'yon. Hindi ko maintindihan kung bakit sa t'wing gagawin mo 'yon, lalo kong nararamdamang mahal mo ko. Kaya 'pag sinabi kong kinilig ako dahil minura mo ako ng p*ksh*t, totoo 'yon. Kaya lagi mo akong mumurahin ha?

Ikaw inspirasyon 'ko, alam mo ba 'yon? Kaya nga tumaas mga grades ko nung midterm e, dahil mukha mo ang lagi kong nakikita. Bago matulog, pagkagising sa umaga, sa bawat ginagawa ko sa araw-araw, lahat minamadali ko upang makasama ka agad. Ako'y hayok sa'yo.

Pero nagbago nitong pangalawang buwan. Kumbaga sa ice cream, rocky road ito. laging magkaaway, laging natatalo. Pansamantalang napawi ang mga ngiting lagi kong dala. Laging namomroblema kung ano ba ang nagiging problema. Hindi ko itatanggi ang aking mga pagkukulang dahil alam kong malaki. Lalo na't naging busy ako sa alam mo na kung saan. Alam kong napabayaan kita.

Sinubukan kong mag-adjust, alam ko ginawa mo rin 'yun, at 'di naglaon, nagtagumpay tayo. Akala ko matatapos na ang lahat, pero hindi pala. Lumaban tayo, nagbunga ang lahat.

Balik ang ngiti, balik ang saya. Kung paano kita namiss, hindi ko 'yon mapaliwanag. Ngayon ko lang naramdaman 'to sa buong buhay pag-ibig ko, he he he.. Kaw na nga yata ang hinahanap kong tsinelas.

Kaya kahit anong mangyari hindi ako bibitaw. Ngayon pang nahanap ko na ang dating akala ko'y 'di ko na makikita, tanga lang ang hahawak ngunit mas tanga ang bibitaw.

Marami pang pwedeng mangyari. Pero kahit ano pa 'yun, handa ako, hindi ako natatakot. Basta lagi ka sa tabi ko, handa akong harapin kung anumang darating. Ipaglalaban ko kung anong meron tayo. Dahil isa ito sa totoong bagay na meron ako.

Alam ko ayaw mo ng corny, pero ito 'yung totoo. Ito nilalaman ng puso ko, ibinibigay ko sa'yo ng buung buo.

Mahal kita... Kitakits soon... Muah!!
MaNia
P.S.
Happy Monthsary!! Muah muah!!


--x--

Ohksaal Ahm


Sinong makakapagsabing walang malas sa mundo? Sino? Mapabaril sa Luneta!

Grabe nangyari sa akin kahapon ng maghapon. Sobrang araw ng kamalasan 'yun. Ayaw n'yo maniwala? Well, to hear is to believe.

1) Magkikita dapat kami ni Dhin ng 10am sa SM Pala Pala. So ngpa-alarm ako ng 7:30, gamit ang cellphone ko. Mangyaring ginising ako ni Mama kinabukasan, 8am na. Hinanap ko cellphone ko, nadaganan ko pala. Kala ko 'di tumunog. Tumunog pala, 'di nga lang siguro nakahinga, kaw ba naman, daganan.

2) Tinext ko si Dhin, sabi ko malelate ako. Ok lang daw. Nauna na umalis si Mama, pupunta siya sa EPZA. Nag-iwan siya ng 500, papalitan ko na lang daw sa tindahan para may barya akong pamasahe. Mga 5 minutes before 10, pumunta na ako ng tindahan. Kay Nana (tita ko) dapat ako magpapapalit, kaya lang wala daw siyang barya. So, pinabili niya ako ng keso sa katabing tindahan, para mabaryahan pera ko. Babayaran niya na lang daw sa akin 'yung keso kaya dumiretso na akong tindahan. 'Pag dating ko don, ang daming tao. Bago pa ako nakabili, 10:20 na ata.

3) Pumunta na ako sa kanto. Sa loob-loob ko, sa Tejero na lang ako sasakay para mabilis. Pero dahil madalas ay traffic papunta don, ayaw magsakay ng mga tricycle na pinapara ko. Kung kailan naman nagmamadali, tsaka nag-inarte ang mga mamang drayber. Matapos ang isang dekada, nakasakay din ako.

4) Habang nasa tricycle, mga 10:30 na non, nagtext na si Dhin, nasa SM na raw siya. Sa may Umboy, traffic. Pinapauna 'yung mga galing sa Salinas at sa Bacao. Kala ko saglit lang, pero pansin ko, 'yung buong kalsada, sakop na nila. Parang one way 'yung highway (Wow! rhyming).

5) Ang tagal, mga 15 minutes na ang nakalipas nang magsalita si Manong drayber, "boy, baka gusto mo nang maglakad. Matagal pa 'to." At agad kong inabot ang P50 ko. "O ayan, matigil ka lang," sabihin ko sana kaya lang nagtimpi na lang ako. Takot ako e.. He he he..

6) E 'di naglakad ako, tutal malapit na sa kanto. Dun na lang ako sasakay ng jeep hanggang Tejero. Mga 10 hakbang na lang, mararating ko na ang kanto, nang biglang pumito si Manong Pulis. Wala ng mga sasakyang galing sa EPZA at Bacao. Nagsimula ng umandar ang mga sasakyang kanina'y kinabibilangan ng tricycle na sinasakyan ko. Muntik na akong mainis kay Manong drayber.

7) Pinaandar na rin ang mga jeep na galing Maragondon, Ternate, Naic, 'yung mga papuntang EPZA at Bacao naman. Para makapunta ng Tejero, kailangan kong tumawid. Ang probelma nga lang. Sakop na naman ng mga sasakyan ang buong kalsada. Naghintay ako sa tamang pagkakataon. Doon muna ko sa lilim.

8) Habang naghihintay, may biglang tumawid. Pagkakataon ko na rin, pero 'di agad ako nakalakad. Parang nabigla ako. Sa madaling-sabi, hindi ako nakatawid.

9) Naghintay akong muli. Awa ng Diyos, nakatawid naman ako matapos ang kulang-kulang 15 minutes din 'yun. Sa kabila, naghintay ako ng sasakyang Bacao ang ruta. Maraming dumadaan pero 'di ko mabasa ung sign board. Nako, 'di ko pala dinala salamin ko. Dapat kasi sa Tejero na ang baba ko, at least don, nakaparada mga jeep. Namumuro na talaga sa 'kin si Manong drayber.

10) Biglang nagpipipito ang mga pulis. Ayaw patigilin ang mga sasakyan para magsakay ng pasahero. Buseeet!!! Lumipat na lang ako sa kabila, don walang pulis. At nakasakay din ako ng jeep na Bacao. Ang iniiiit!

11) At nakarating din ako ng Tejero. Punta agad ako paradahan. Aba 11am na. Ang sabi ko kay Dhin, by that time nasa SM na ko. Sa paradahan, sa tingin ko ay halos puno na 'yung jeep na nauuna. Sabi ko, "ok 'to. Kahit makisiksik na lang. Ang mahalaga, makaalis agad." Nang makalapit ako dun sa jeep, aba, binirahan ba naman ng alis. Puno na pala, apaw pa nga kamo...

12) Sumakay ako sa bagong jeep, ako pa lang, magpupuno pa. Buti medyo mabilis, pero kumain pa rin ng oras. Past 11 na. May ugat na mahal ko. May sumakay na may malaking bag. Ok lang, minsan naman ako ang may dala ng malaking bag e. Sa akin tumabi, ok lang din. Tumatabi rin naman ako sa ibang tao 'pag may dala akong malaking bag. Ok na sana e, kaya lang pag singhot ko... Waaaaah!!!

13) Umandar na ang jeep sa wakas. Lumiko na, Gen Tri ang daan. Tik tak tik tak, papunta na akong dasma. Tik tak tik tak, nakalayo din ng Tejero. Tik tak tik tak, at nagpa-GAS si Manong. Kung kelan naman nagmamadali.

14) Sa jeep, may napansin akong kanina ko pang hawak. Tungeks!! Susi ng bahay nadala ko. Naalala ko bigla ang text ng mama ko, iwn mo suc sa wm. WM, washing machine ibig sabihin non. Paano na 'yun papasok ng bahay?

15) Sa SM, kasama si Dhin at sina Mama (shortcut na 'to), papabutas kami ni Dhin ng tenga sa Unisilver. Nakapamili na ng hikaw, nabayaran na. Bubutasan na kami, sabi ko siya muna kasi kinakabahan ako, he he he... Aba, biglang 'di pala pwede sa itaas na bahagi ng tenga. Sa malalambot na parte lang daw. Nang ang malas ay maging epidemya.

16) Pauwi na kami nina Mama at Raymond. Sumakay kami ng jeep papauntang Trece. Sa byahe, medyo pagewang-gewang na ako. Antok e. Maya maya, nang mamulat ako, nakatigil na ang jeep. Wala pa naman sa Trece. 'Di agad ako nakapagtanong pero kinutuban na ako. At tama nga ang kutob, nasiraan si Manong. Pheeew!

17) Sa Trece, nakasakay na kami papuntang Tanza. Nang sa tingin ko'y puno na, biglang sumigaw ang barker, "o, dalawa pa!" Dalawa pa nga naman, dalawang tingting. Nanggalaiti nanay ko, sugapa nga naman si Manong.

18) Sa bahay, kaninang bago mag-hatinggabi, nasira ang blog ko. Kung saan-saan mo makikita ang mga posts. Parang ito. Ewan ko kung mabasa mo 'to ng ayos.

Sino ngayon ang makakapagsabing walang malas sa mundo? Handa na ang Luneta...

Pahabol Sulat: Nag-iisa lang naman swerte sa buhay ko e. Ang Tocy ko. Ang Droga ko. Ang Dhin ko. (kilig kilig)

[For more information regarding "Kamalasan", refer to an entry entitled "Ang Hirap ng Exam sa MicroBio", dated 30 Aug 2004, found in Max' blogsite (see my Links)]



--x--

KiTikiTexT


ERAP nsa likod ni
FVR sa pila sa
ATM...







ERAP:haha! Alam
ko na pin m0.








FVR: an0?










ERAP:apat na asterisk.








wahahaha!u


Sender:
Kat
+639224895807

Sent:
23-Mar-2005
12:27:15

--x--

Gravity

Tuesday, March 22, 2005

Q: How do you stop yourself from falling?

A: Tanga ka ba? You can't. Yung mga taong nagsabing nakagawa non, nagkakamali sila. Akala lang nila they were falling, pero ang totoo, hindi. Kaya nga falling e. Kelan ba biglang lumutang ang isang bagay na bumabagsak??

BLAG!!! = (

--x--

First time ko...'to


i had my ear pierced
masakit, nakakagulat
with all the mixed emotions
something is satisfied
curiousity, ego
not of much importance
but somewhat made me happy
let me be happy
just this ?twice?

--x--

Note


NOTE:

Tapos na ang lahat. Matapos ang mahabang usapan, natapos din ang hirap ng loob naming dalawa. Naghiwalay kami ngayong gabi na walang sama ng loob sa isa't isa. Inintindi namin ang gustong ipahiwatig naming pareho. Natapos ang gulo, natapos ang bangayan. Pareho kaming sumuko. Pareho kaming natalo. Pero pareho din kaming nagwagi.

Pero hindi ako malungkot, dahil hindi kami naghiwalay. Kami pa rin, at ayos na ang problema. Ngayon ko lang ulit naramdaman ang ganito kasaya. Na bawat luhang nangilid sa mga mata ko, 'di ko pinagsisihan, ngayon pang nagbunga na ang lahat. Para akong nabunutan ng tinik. Kung gaano kabigat ang pakiramdam nitong mga nakaraang araw, ganon naman kagaan ngayon. Para akong nakadroga, lumulutang.

Si dhin ang droga sa buhay ko.

gallahad06 wrote a suicide note on 12:10 AM

--x--

p*t*ng ina! p*t*ng ina tlga!

Monday, March 21, 2005

e2, ktxt ko n nman cya.
gya ng dati, ngta2lo n nman.
p*t*ng ina! p*t*ng ina tlga!

subukn mo mgplwnag, wla nman cya iniintdi.
puro dmdmin nya lng ang mhlga.
ung nrrmdman ko, wla nmng my gus2ng mknig.
kc pra s lhat, ako ang may kslnan, ako ang ngkukulng.
p*t*ng ina! p*t*ng ina tlga!

tnnong ako kung gus2 ko p.
d ko alm ang issgot.
pg cnbi kung oo, bka ptuloy lng akong msktan.
pg cnbi ko nmang hndi, alm kong d ko kkynin, at mssktn dn ako ng sbra.
pero ang ms knkntkot ko, ung sumgot ako ng oo, tpos sbhn nyng ayw n nya.
at sumgot ako ng hndi, tpos sbhn nyng, buti nman.
p*t*ng ina! p*t*ng ina tlga!

d ko msbi s mga kaibgan ko pg mgkaawy kmi.
iniicp ko kc, bka mgiba tngin nla s knya.
icpin nla, cya may prblma.
at ayko ng gnon, kc mhal ko cya.
konswelo n lng s kin ang gus2 rn cya ng mga mhal ko s buhay.
p*t*ng ina! p*t*ng ina tlga!

mahal kita... mahal na mahal...
kya p*t*ng ina! p*t*ng ina tlga!
gallahad06 wrote a suicide note on 8:37 PM

--x--

Isa, kailan, gusto, madali


nagbblog hopping ako, ngayon ngayon lang, nang mapadpad ako sa isang blogsite na ngayon ay pinagsisisihan kong pinuntahan. gusto ko lang sana maki-usyoso sa mga nilalaman ng puso niya. pero isang malaking pagkakamali. muntik na akong masaktan.

alam ko nagkukulang ako. alam ko nakakasakit ako. alam ko kasalanan ko, na ako ang may problema. pero alam ko rin, at siguradong sigurado ako na mahal ko siya.

'di ko alam kung paano 'ko magbabago? kailangan ko bang laging magbago sa t'wing magmamahal ako? sabagay, kasama 'yun hindi ba? pero sa sobrang dami ko nang pinagdaanang pagbabago, 'di ko na kilala kung sino ba talaga ako.

try mo magpakatotoo, hindi sapat. may hindi natutuwa. may nasasaktan. try mo mag-effort, hindi naaapreciate, hindi pa rin sapat. mas malala, hindi ka masaya, kasi hindi naman ikaw 'yun.

sawa na ko mag-isip ng dapat gawin. pero kailangan, sa lalong madaling panahon. ayon kasi sa nabasa ko, pinagsasawaan na mga pagkukulang ko. napapagod na sa taong tulad ko. sabi ko pa naman sa kanya, ngayon lang ako nagmahal ng ganito kaya 'wag niya ako iiwan. ayokong maiwan, hindi ako handa, hindi pa ngayon.

sabi ko, muntik na ako masaktan... ba naman, pinasalamatan ang lahat, dahil pinapasiya siya. ako, kasama siguro ako dun sa mga nagpapabigat ng loob niya. masakit, pero sabi nga, the truth hurts. kahit pilitin kong isipin na hindi iyon ang katotohanan, wala akong magawa dahil sa kanya na mismo nanggaling. mahirap isiping wala akong ginagawang mabuti sa relasyong ito, pero kahit 'di ko isipin, nandyan lang naman 'yung katotohanang 'yun e. 'di magpapapigil na mamayani sa puso ko, sa puso niya, at sa utak ng mga taong nakapaligid sa aming dalawa.

lagi daw siya ang may kasalanan, wala namang naninisi sa kanya. ang akin lang, kung ano nararamdaman ko, sinasabi ko. siya, minamabuti niya pang sabihin sa ibang tao kesa sa 'kin. sabagay, 'di nga naman ibang tao 'yung mga 'yun, mga totoong kaibigan niya 'yun. minsan tuloy, napapatanong ako kung ano ba talagang papel ko sa buhay niya.

isang taong ngayon niya lang nakilala.
isang taong 'di niya kinailangan sa buong 17 taon ng buhay niya.
isang taong nagbibigay hirap lang, bakit nga ba hindi na lang bitawan.

kailan kaya magiging sapat ang isang tulad ko? kailan kaya magiging ok na ang ako lang? kailan kaya ako mamahalin nang tama na ang maging ako?

gusto kong isipin na wala lang nangyayari. gusto kong gawin 'yung madalas niyang ginagawa, ang umakto na parang wala lang ang lahat. madali sa 'kin ang gustuhin 'to, ngunit mahirap itong isakatuparan. gustuhin ko man, hindi ko magawang magsawalang-bahala. dahil sa t'wing malalaman kong nasasaktan siya, wala akong ibang masisi kundi ang sarili ko. at sa t'wing may masasabi siya sa akin na masakit, wala akong ibang masisi kundi ang sarili ko.

madaling sabihing ayoko na. madaling sabihing tama na ang sakitan. madaling talikuran ang maraming bagay. pero mahirap itong gawin. lalo na kung simula't sapul, lahat ng pangakong binitawan, lahat ng salitang binanggit, lahat ng pagmamahal na ipinakita, totoo.

patuloy akong masasaktan, patuloy siyang masasaktan..
hindi ko alam kung paano 'to wawakasan..
parang ito...
isa, kailan, gusto, madali..
hindi ko alam kung paano tatapusin..

gallahad06 wrote a suicide note on 2:23 PM

--x--

Four by Ten

Sunday, March 20, 2005

1 2 3 4
1
alam mo ba ang
2 mas masakit sa piliin
3 ng taong mahal mo
4 ang ibang tao kesa
5 sa iyo? 'yun ay
6 ang papiliin ka ng
7 taong mahal mo sa
8 pagitan niya at ng
9 mga taong mahalaga rin
0 sa iyo. pareho lang...
gallahad06 wrote a suicide note on 11:52 AM

--x--

Utak vs. Puso, Rd. 2

Thursday, February 03, 2005

Sa lahat ng parte ng katawan, puso ang pinakatanga


Mahirap sawayin, hindi mapagsabihan


Parang bata 'yan e, 'pag gusto, gusto


Hindi mo pwedeng bolahin


Kasi 'yan, kahit ganyan, kahit tanga,


Kapag nagmahal may paninindigan...

gallahad06 wrote a suicide note on 1:35 AM

--x--

Mahal-aga

Sunday, January 09, 2005

"Hindi ko masabing 'mahal kita' hindi dahil hindi kita mahal kundi dahil mahalaga ka sa 'kin at ayokong maniwala ka sa isang bagay na kahit ako ay hindi sigurado..."

gallahad06 wrote a suicide note on 1:51 PM

--x--

++ The Things We Said ++


16


Lost to a Page in a Dictionary


The Candle


How's and However's


Dhin


Ohksaal Ahm


KiTikiTexT


Gravity


First time ko...'to


Note


++ The Times We Had ++

August 2004
October 2004
November 2004
December 2004
January 2005
February 2005
March 2005


++ The Way We Connected ++

Aaron
Aye Reece
Bixie
Cold eyes
Drenched
Eds
Gian
Karen
Kat
Lantis
Lors
Max
Meredith
Paola
Riddler
Riddler TV
Shabet
Thrina
Tocino


++ Why Do I Miss You ??? ++
Powered by TagBoard Message Board
Name

URL or Email

Messages(smilies)